s. 188
Ostrowiec jako prężny ośrodek ruchu robotniczo-rewolucyjnego
był przez długi czas skutecznie „strzeżony” zainstalowaniem tu jakiekolwiek
drukarni. Obawiano się, że nawet na małej ręcznej prasie można odbijać ulotki,
obwieszczenia, plakaty czy proklamacje wzywające do masowych strajków,
manifestacji oraz wystąpień rewolucyjnych.
Na pierwszą legalną oficynę drukarską w Ostrowcu nadszedł
czas dopiero w 1905 r. Koncesję na jej prowadzenie uzyskał Moszek Grynbaum.
Kolejnym petentem okazał się Lejba Minc, współwłaściciel zakładów w Sandomierzu
i Końskich, który po długich staraniach niezbędne zezwolenie otrzymał we
wrześniu 1908 r. Natomiast w 1911 r. powstały w tym mieście aż dwa tego typu
zakłady. Właścicielem pierwszego z nich został Lejbuś Tenenbaum, a drugi
istniał pod firmą Abram Słupowski i Spółka (przyp. 705 – APR, KGR, sygn. 2104,
k. 129-131, 133, 136; M.J. Lech, „Motywy zakładania drukarń i księgarń w latach
1867-1905 w Królestwie Polskim”, „Rocznik Biblioteki Narodowej” 1974, t.10, s.
229.).
s. 198-199
W uprzemysłowionym Ostrowcu trudno było uruchomić
księgarnię. Władze powiatowe twierdziły bowiem, że duży napływ ludności
uniemożliwia kontrolę nad tego typu placówkami, a do Opatowa (siedziby
powiatu), gdzie mieścił się posterunek policji było z Ostrowca 17 wiorst. Pomimo
to pierwsza księgarnia powstała tutaj 11 stycznia 1875 r., a jej właścicielką
była Helena Prendowska (przyp. 748 – M.J. Lech, „Księgarze i księgarnie…”, s.193-194.).
Długo o uruchomienie księgarni w Ostrowcu zabiegał
Franciszek Kocowski. Już w czerwcu 1897 r. wystosował do władz stosowne
podanie. Zezwolenie uzyskał dopiero 26 czerwca 1900 r. Księgarnia mieściła się
w Rynku w domu pod numerem 15. W czerwcu 1902 r., wyjeżdżając na kurację
Kocowski przekazał ją swej kuzynce, Elżbiecie Łempickiej – żonie inżyniera z
Zakładów Górniczo-Hutniczych w Klimkiewiczowie. Od 14 czerwca 1903 r. Łempicka
była już jej prawowitą właścicielką, gdyż gubernator nie sprzeciwił się transakcji
kupna-sprzedaży (przyp. 749 – Tamże, s. 194.).
Od 30 maja 1900 r. Abram Feder (drukarz i księgarz z
Lublina) posiadał w Ostrowcu własny punkt księgarski. Jednak podeszły wiek uniemożliwił
mu sprawnie poprowadzić placówkę. Odsprzedał ją więc Chaimowi Rapaportowi, a
sam zamieszkał w Lublinie (przyp. 750 - APR, KGR, sygn. 1394, k. 251-254; M.J.
Lech, „Księgarze i księgarnie…”, s. 194.). W 1900 r. powstała w Ostrowcu
jeszcze jedna księgarnia, której właścicielem był Saul Pfeffer. Od 1906 r.
księgarstwem zajął się również Karol Piątkowski, absolwent warszawskiego gimnazjum
realnego, późniejszy magazynier w Zakładach Górniczo-Hutniczych w
Klimkiewiczowie, zwolniony z pracy z powodu redukcji etatów. Kolejna petentka Michalina
Makowska jeszcze w 1905 r. sprzedawała prasę w kiosku na stacji kolejowej w
Kielcach. W sierpniu 1906 r. przeprowadziła się do Ostrowca, zwracając się jednocześnie
do władz z prośbą o uruchomienie tu księgarni. Pozwolenie uzyskała 22
października tegoż roku. Nic natomiast nie wiadomo o księgarni w Ostrowcu
stanowiącej własność H. Klaymana (przyp. 751 – Tamże, k. 94-97, 109-110.).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz